Asset Publisher

REZERATY

Według definicji jaką podaje ustawa o ochronie przyrody „rezerwat jest to obszar obejmujący zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym ekosystemy, określone gatunki roślin i zwierząt, elementy przyrody nieożywionej, mające istotną wartość ze względów naukowych, przyrodniczych, kulturowych bądź krajobrazowych”

Rezerwat przyrody „Mielno" utworzono na podstawie Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 28 września 1957 r., w sprawie uznania za rezerwat przyrody, opublikowanym w Monitorze Polskim Nr 85 z 1957 r., poz. 513. 

Zaktualizowany Zarządzeniem nr 25/11 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2011 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Mielno" (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2011 r. Nr 214, poz. 3333).

Wpisany został do Rejestru Rezerwatów Przyrody w Województwie Wielkopolskim pod pozycją 55 oraz pod numerem 6.0145 w krajowej bazie danych Instytutu Ochrony Środowiska.

Powierzchnia rezerwatu wynosi 94,43 ha.

W skład rezerwatu wchodzą oddziały leśne 111, 112, 113 i 114, położone w Leśnictwie Bieniszew, w obrębie Kazimierz Biskupi.

Rezerwat nie posiada otuliny – funkcje tę spełniają sąsiadujące rezerwaty – Sokółki i Pustelnik.

Omawiany rezerwat utworzono w celu ochrony lęgowego ptactwa wodnego i błotnego (M.P. z 1957 r. Nr 85, poz. 513).

Obecnie celem ochrony przyrody w rezerwacie jest zachowanie biocenoz naturalnych i półnaturalnych, składających się na krajobraz jeziora Mielno oraz otaczających je bagien, łąk i drzewostanów (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2011 r. Nr 214, poz. 3333).

Rodzaj rezerwatu – krajobrazowy (K).

Rezerwat nie posiada ważnego planu ochrony rezerwatu (w trakcie sporządzania przez RDOŚ w Poznaniu).

Rezerwat znajduje się w granicach Powidzko-Bieniszewskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz obszaru Natura 2000 Puszcza Bieniszewska PLH300011.

Rezerwat przyrody „Bieniszew" utworzono na podstawie Zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 czerwca 1996 r., w sprawie uznania za rezerwat przyrody, opublikowanym w Monitorze Polskim Nr 39 z 1996 r., poz. 385.

Wpisany został do Rejestru Rezerwatów Przyrody w Województwie Wielkopolskim pod pozycją 5 oraz pod numerem 6.1247 w krajowej bazie danych Instytutu Ochrony Środowiska.

Powierzchnia rezerwatu wynosi 144,10 ha.

W skład rezerwatu wchodzą oddziały leśne 100, 101, 102, 117, 118 i 119, położone w Leśnictwie Bieniszew, w obrębie Kazimierz Biskupi.

Rezerwat nie posiada otuliny – funkcję tę spełnia od strony wschodniej rezerwat Pustelnik.

Celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu

lasu reprezentującego fitocenozę świetlistej dąbrowyi dąbrowy acidofilnej z licznymi drzewami pomnikowymi (M.P. z 1996 r. Nr 39, poz. 385).

Rodzaj rezerwatu – leśny (L).

Rezerwat nie posiada ważnego planu ochrony rezerwatu.

Rezerwat znajduje się w granicach Powidzko-Bieniszewskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz obszaru Natura 2000 Puszcza Bieniszewska PLH300011.

Rezerwat przyrody „Pustelnik" utworzono na podstawie Zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 lipca 1997 r., w sprawie uznania za rezerwat przyrody, opublikowanym w Monitorze Polskim Nr 56 z 1997 r., poz. 545.

Zaktualizowany Rozporządzeniem nr 15/07 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 5 czerwca 2007 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Pustelnik" (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2007 r. Nr 99, poz. 2425) zmienione Rozporządzeniem nr 21/07 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 6 września 2007 r. (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2007 r. Nr 150, poz. 3298).

Wpisany został do Rejestru Rezerwatów Przyrody w Województwie Wielkopolskim pod pozycją 68 oraz pod numerem 6.1309w krajowej bazie danych Instytutu Ochrony Środowiska.

Powierzchnia rezerwatu wynosi 94,64 ha.

W skład rezerwatu wchodzą oddziały leśne 115, 116, 132a, c, d, h, i, j, k, l, m, n, o, p, r, s, t, w, x, y, z, ax, bx, cx, dx, ~a, ~b, ~c, ~d, ~f, ~g, ~h, ~i, ~j, ~k, ~l, ~m, położone w Leśnictwie Bieniszew, w obrębie Kazimierz Biskupi.

Rezerwat nie posiada otuliny – funkcję tę spełniają sąsiadujące rezerwaty – Bieniszew, Sokółki i Mielno.

Celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu naturalnych lasów liściastych łęgowych oraz grądowych (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2007 r. Nr 99, poz. 2425).

Rodzaj rezerwatu – leśny (L).

Rezerwat nie posiada ważnego planu ochrony rezerwatu.

Rezerwat znajduje się w granicach Powidzko-Bieniszewskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz obszaru Natura 2000 Puszcza Bieniszewska PLH300011.

Rezerwat przyrody „Sokółki" utworzono na podstawie Zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 czerwca 1996 r., w sprawie uznania za rezerwat przyrody, opublikowanym w Monitorze Polskim Nr 42 z 1996 r., poz. 412.

Zaktualizowany Rozporządzeniem nr 19/07 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 31 lipca 2007 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Sokółki" (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2007 r. Nr 126, poz. 2875).

Wpisany został do Rejestru Rezerwatów Przyrody w Województwie Wielkopolskim pod pozycją 73 oraz pod numerem 6.1258 w krajowej bazie danych Instytutu Ochrony Środowiska.

Powierzchnia rezerwatu wynosi 238,90 ha.

W skład rezerwatu wchodzą oddziały leśne 109n, o, ~a, 110a, b, c, ~a, ~b, 127, 128, 129, 130a, b, c, d, f, g, ~a, ~b, ~c, 131a, b, c, d, f, g, h, i, ~a, ~b, 143, 144, 145a, b, c, ~a, ~b, ~c, 146, położone w Leśnictwie Bieniszew, w obrębie Kazimierz Biskupi.

Rezerwat nie posiada otuliny – funkcję tę spełniają sąsiadujące rezerwaty – Pustelnik i Mielno.

Celem ochrony jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych łęgów jesionowo-olszowych, jarzmiankowo-jesionowych oraz grądu środkowoeuropejskiego (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2007 r. Nr 126, poz. 2875).

Rodzaj rezerwatu – leśny (L).

Rezerwat nie posiada ważnego planu ochrony rezerwatu.

Rezerwat znajduje się w granicach Powidzko-Bieniszewskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu oraz obszaru Natura 2000 Puszcza Bieniszewska PLH300011.

Rezerwat przyrody „Złota Góra" utworzono na podstawie Zarządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 czerwca 1996 r., w sprawie uznania za rezerwat przyrody, opublikowanym w Monitorze Polskim Nr 42 z 1996 r., poz. 416.

Zaktualizowany Rozporządzeniem nr 16/07 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 5 czerwca 2007 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Złota Góra" (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2007 r. Nr 99, poz. 2426) zmienione Rozporządzeniem nr 22/07 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 6 września 2007 r. (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2007 r. Nr 150, poz. 3299).

Wpisany został do Rejestru Rezerwatów Przyrody w Województwie Wielkopolskim pod pozycją 95 oraz pod numerem 6.1262 w krajowej bazie danych Instytutu Ochrony Środowiska.

Powierzchnia rezerwatu wynosi 121,16 ha.

W skład rezerwatu wchodzą oddziały leśne 293a, b, c, d, ~a, ~b, ~c, ~d, ~f, 294, 295, 296, 302, położone w Leśnictwie Brzeźno, w obrębie Konin.

Rezerwat nie posiada otuliny.

Celem ochrony jest zachowanie elementów krajobrazowych i przyrodniczych wzgórza Złota Góra, o wysokości 191,05 m n.p.m. wraz z siedliskami potencjalnych zespołów kwaśnej iświetlistej dąbrowy oraz grądu środkowoeuropejskiego (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2007 r. Nr 99, poz. 2426).

Rodzaj rezerwatu – krajobrazowy (K).

Rezerwat posiada ważny planu ochrony rezerwatu na lata 2004-2023 ustanowiony Rozporządzeniem Nr 17/07 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 20 lipca 2007 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Złota Góra" (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego Nr 121 poz. 2815) zmienione Rozporządzeniem Nr 26/07 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 5 listopada 2007 r. (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego Nr 172 poz. 3748)

Rezerwat znajduje się w granicach Złotogórskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.